حساب معین چیست؟ ویژگی‌ها، انواع و تفاوت آن با حساب کل و تفصیلی

حساب معین چیست؟

حساب معین، یکی از مهم‌ترین مفاهیم در حسابداری است که در طبقه‌بندی اطلاعات مالی مورد استفاده قرار می‌گیرد. طبق اصول حسابداری، طبقه‌بندی حساب‌ها در چهار سطح کلی شامل گروه حساب، حساب‌های کل، حساب‌های معین و حساب‌های تفصیلی انجام می‌شود و رعایت این سطح‌بندی، هم در حسابداری دستی و هم در هر نرم‌افزار حسابداری الزامی است. در این مقاله ابتدا حساب معین را تعریف می‌کنیم، سپس ویژگی‌ها، انواع، نحوه تحریر دفتر معین، یک مثال کاربردی و در پایان تفاوت آن با حساب کل و تفصیلی را به‌طور کامل بررسی خواهیم کرد.

حساب معین چیست؟

حساب معین (Subsidiary Account) به ریز حساب‌های زیرمجموعه یک حساب کل گفته می‌شود که با هدف گزارش‌دهی درون‌سازمانی و دقیق‌تر کردن اطلاعات مالی تهیه می‌شود. به‌عبارت دیگر، هر حساب کل برای آن‌که قابل استفاده در تصمیم‌گیری‌های روزمره مدیران باشد، باید به چند حساب معین شکسته شود؛ برای مثال حساب کل «حساب‌های دریافتنی» تنها جمع کل طلب شرکت را نشان می‌دهد، اما حساب‌های معین زیرمجموعه آن (مانند طلب هر مشتری) جزئیات دقیق‌تری ارائه می‌کنند.

ولی در ابتدا باید بدانیم گزارش درون‌سازمانی چیست؟
در حسابداری دو نوع گزارش وجود دارد:

  • گزارش برون‌سازمانی: همان‌طور که از نامش پیداست به افراد خارج از سازمان مانند اداره مالیات، بیمه، سهامداران و… ارائه می‌شود و معمولاً در همین سطح حساب کل خلاصه می‌شود.
  • گزارش درون‌سازمانی: به مدیران سازمان و افراد داخل سازمان ارائه می‌شود. این افراد به جزئیات بیشتری نیاز دارند؛ بنابراین حسابدار برای آن‌ها گزارشی با جزئیات فراوان در سطح حساب معین (و در نرم‌افزارهای حسابداری، تا سطح حساب تفصیلی) تهیه می‌کند.

نکته مهم این است که حساب معین به‌تنهایی مناسب گزارش‌دهی برون‌سازمانی نیست؛ چون حجم بالای جزئیات آن برای مخاطبان خارج از سازمان کاربردی ندارد و معمولاً همان اطلاعات در سطح حساب کل به آن‌ها ارائه می‌شود.

ولی در ابتدا باید بدانیم گزارش درون‌سازمانی چیست؟

در حسابداری دو نوع گزارش وجود دارد: گزارش برون‌سازمانی که همان‌طور که از نامش پیداست به افراد خارج از سازمان مانند اداره مالیات، بیمه، سهامداران و… ارائه می‌شود و گزارش درون‌سازمانی که به مدیران سازمان و افراد داخل سازمان ارائه می‌شود. افراد درون سازمان به جزئیات بیشتری در گزارشات نیاز دارند. بنابراین حسابدار برای آن‌ها گزارشی با جزئیات بسیار در سطح حساب معین تهیه می‌کند.

سطوح طبقه‌بندی حساب‌ها

پیش از ورود به ویژگی‌های حساب معین، بهتر است جای آن را در کدینگ حسابداری ببینیم. در بیشتر نرم‌افزارهای حسابداری، طبقه‌بندی حساب‌ها در چهار سطح انجام می‌شود:

  1. گروه حساب (کلی‌ترین سطح، مانند دارایی، بدهی، سرمایه، درآمد و هزینه)
  2. حساب کل (مانند صندوق، حساب‌های دریافتنی، موجودی کالا)
  3. حساب معین (ریز حساب هر حساب کل)
  4. حساب تفصیلی (جزئی‌ترین سطح، مانند نام هر مشتری یا هر کالا)

برای آشنایی بیشتر با نحوه تعریف این سطوح، مقاله مفهوم سرفصل حساب‌ها و کاربرد آن در سپیدار را مطالعه کنید.

ویژگی‌های حساب معین

حساب معین ویژگی‌های منحصر به خود را دارد. در ادامه چهار ویژگی مهم حساب‌های معین را به اختصار شرح می‌دهیم:

  • تفصیل‌پذیری: هنگام ثبت سند حسابداری، جزئیات بیشتری از برخی حساب‌های معین باید ثبت شود. برای مثال برای حساب‌های پرداختنی، اگر جزئیات طلبکاران نیاز باشد، از این ویژگی حساب معین استفاده می‌شود؛ این جزئیات معمولاً در سطح بعدی یعنی حساب تفصیلی ثبت می‌شوند.
  • تسعیرپذیری: طبق استانداردهای حسابداری، برای نمایش مانده صحیح از حساب‌های ارزی که مانده ریالی دارند در گزارش‌ها و صورت‌های مالی، باید این حساب‌های ارزی را مجدداً با نرخ روز ارز محاسبه و مانده ریالی را به‌روز کرد. این کار تسعیر نام دارد و تفاوت ریالی حاصل از آن به سود و زیان ناشی از تسعیر ارز منتقل می‌شود. این ویژگی پیش از گردش‌دار شدن حساب معین باید فعال شود و پس از آن امکان تغییرش وجود ندارد. برای جزئیات بیشتر مقاله حسابداری ارزی چیست؟ همراه با آموزش مفهوم تسعیر ارز و چالش‌های تسعیر ارز در حسابداری و مالیات را بخوانید.
  • کنترل ماهیت حساب‌ها طی دوره: این ویژگی از اهمیت بالایی در بین حسابداران برخوردار است، چراکه با کنترل ماهیت مانده حساب می‌توان متوجه اشتباهات ثبت‌های حسابداری شد و نسبت به اصلاح آن‌ها اقدام کرد. برای آشنایی کامل با این موضوع، مقاله آموزش کامل ماهیت حساب‌ها در حسابداری پیشنهاد می‌شود.
  • حسابداری ارزی: در بعضی شرکت‌ها بخشی از عملیات مالی به‌صورت ارزی انجام می‌شود و در سند حسابداری به اطلاعات ارزی نیز نیاز است. برای ثبت این عملیات، باید در نرم‌افزار حسابداری پیش از گردش‌دار شدن حساب، این ویژگی فعال شود.

دفتر معین و نحوه تحریر آن

در بعضی از سازمان‌ها جریان کار به ترتیبی است که به جزئیات بعضی از فعالیت‌های مالی نیاز است. چنین اطلاعاتی را نمی‌توان به سادگی از دفتر کل استخراج کرد و درنتیجه از دفاتری استفاده می‌شود که جنبه کمکی و فرعی دارند و به نام دفتر معین خوانده می‌شوند. درواقع برای نگهداری حساب‌های جزء یک حساب کل از دفتر معین استفاده می‌شود. دفتر معین معمولاً از روی سند حسابداری نوشته می‌شود. به همین دلیل در سند حسابداری ستونی برای نوشتن مبلغ معین و ستونی برای عطف معین در نظر گرفته می‌شود. عطف معین به صفحه‌ای از دفتر معین که رویداد مالی به آن منتقل می‌شود مرتبط است.

ورودی‌های دفتر معین می‌تواند حساب‌هایی مانند پول نقد‌، حساب‌های دریافتنی‌ و پرداختنی، سرمایه‌گذاری‌ها‌، موجودی کالا‌، هزینه‌های تعهدی و سپرده‌های مشتری باشد. دفتر معین منبعی متمرکز را برای جمع‌آوری تمام داده‌های حساب جمع‌شده از زیرمجموعه‌های مختلف فراهم می‌کند. بعضی از حساب‌های ‌دفتر معین‌ سوابق خلاصه‌ای هستند که از آن‌ها با عنوان حساب‌های کنترل یاد می‌شود. در این حالت تمام جزئیات خلاصه مبالغ پشتیبانی‌شده توسط حساب‌های کنترل، در یک دفتر فرعی در دسترس است.

شــمای کلی و نحوۀ تحریر دفتر معین تقریباً مشابه دفتر کل است. در دفتر کل تاریخ و مقدار هر معامله تجاری براساس نوع آن نوشته می‌شود، درحالی‌که دفتر معین این اطلاعات را به حساب‌های خاصی تقسیم می‌کند و این امکان را می‌دهد که تمام معاملات با جزئیات مشاهده شوند.

برای تحریر دفتر معین ابتدا برای هر حساب یک صفحه در دفتر معین ایجاد می‌شود. سپس در هر صفحه ستون‌هایی برای تاریخ، شماره و توضیحات ایجاد می‌شود و در پایان سه ستون بدهکار، بستانکار و مانده نیز اضافه می‌شوند. در دفتر معین بدهکار به پولی گفته می‌شود که دریافت می‌شود، بستانکار به پولی که پرداخت‌شده اشاره دارد و مانده تفاوت بدهکار و بستانکار است.

انواع حساب معین در حسابداری

انواع حساب معین در حسابداری

حساب‌های معین معمولاً بر اساس هر یک از ۵ عنصر اصلی صورت‌های مالی (دارایی، بدهی، حقوق مالکانه، درآمد و هزینه) تعریف می‌شوند. در ادامه هر ۷ گروه اصلی را معرفی می‌کنیم:

۱. حساب معین دارایی جاری

حساب معین دارایی جاری خود به دو دسته وجه نقد و اموال با قابلیت نقدشوندگی سریع تقسیم می‌شود:

۲. حساب معین دارایی ثابت

شامل موارد زیر است (دارایی ثابت چیست؟):

  • زمین: زمینی که سند آن به نام مالک شرکت است و به شرکت تعلق دارد.
  • ساختمان: انواع ساختمان‌هایی که به شرکت تعلق دارند.
  • ماشین‌آلات: ماشین‌هایی که در خط تولید شرکت استفاده می‌شوند.
  • وسایل نقلیه: خودروهایی که در اختیار شرکت قرار دارند.

۳. حساب معین دارایی نامشهود

علاوه بر دارایی‌های قابل دیدن، دارایی‌های ناملموسی نیز وجود دارند که ارزش مالی دارند (دارایی مشهود و نامشهود چیست؟):

۴. حساب معین بدهی‌ها

حساب معین بدهی‌ها به دو دسته بدهی جاری و بدهی بلندمدت تقسیم می‌شود. بدهی زمانی جاری محسوب می‌شود که در طول یک سال پرداخت شود و اگر پرداخت آن بیش از یک سال طول بکشد، بلندمدت محسوب می‌شود (انواع دارایی و بدهی در حسابداری). بدهی‌های جاری خود دارای زیرمجموعه‌ای به شرح زیر هستند:

  • حساب‌های پرداختی (بستانکاران): بدهی شرکت به دیگران.
  • اسناد پرداختی: چک‌هایی که شرکت نزد دیگران دارد.
  • پیش‌دریافت‌ها: وجهی که برای ارائه کالا یا خدمات در آینده گرفته شده است.
  • جاری شرکا: هرگونه واریز یا برداشت توسط شرکا.
  • ذخائر: بدهی‌هایی که شرکت مبلغ آن‌ها را از پیش تأمین می‌کند.

۵. حساب معین درآمدها

بسیاری از مقالات این بخش را نادیده می‌گیرند، اما درآمد یکی از ۵ عنصر اصلی صورت‌های مالی است و حساب معین مستقل خود را دارد:

  • درآمد حاصل از فروش کالا
  • درآمد حاصل از ارائه خدمات
  • سایر درآمدهای عملیاتی و غیرعملیاتی

برای جزئیات بیشتر مقاله روش ثبت فروش در حسابداری را بخوانید.

۶. حساب معین هزینه‌ها

هزینه‌های شرکت نیز در سطح معین تفکیک می‌شوند، مانند:

  • هزینه حقوق و دستمزد
  • هزینه مواد اولیه
  • هزینه‌های توزیع و فروش
  • سایر هزینه‌های عملیاتی و غیرعملیاتی

برای آشنایی کامل به مقاله انواع هزینه در حسابداری و هزینه عملیاتی چیست؟ مراجعه کنید.

۷. حساب معین حقوق مالکانه (سرمایه)

شامل سرمایه‌گذاری صاحبان سهام و اندوخته‌های شرکت است:

سود (زیان) انباشته

سرمایه اولیه

اندوخته‌ها (اندوخته قانونی چیست؟)

مثال کاربردی از حساب معین

برای درک بهتر رابطه حساب کل و حساب معین، دو مثال ساده را بررسی می‌کنیم:

مثال ۱ – حساب کل «نقد و بانک»:

  1. حساب معین صندوق
  2. حساب معین تنخواه‌گردان‌ها
  3. حساب معین موجودی بانک‌های ریالی
  4. حساب معین موجودی بانک‌های ارزی

مثال ۲ – حساب کل «حساب‌های دریافتنی»:

  1. حساب معین دریافتنی‌های تجاری (مشتریان)
  2. حساب معین دریافتنی‌های غیرتجاری (کارکنان و سایرین)
  3. حساب معین مطالبات مشکوک‌الوصول

همان‌طور که می‌بینید، هر حساب کل می‌تواند چند حساب معین داشته باشد و هر حساب معین نیز در ادامه می‌تواند تا چند سطح تفصیلی (نام هر بانک، نام هر مشتری و…) ریزتر شود.

دفتر معین و نحوه تحریر آن

در بعضی از سازمان‌ها جریان کار به‌گونه‌ای است که به جزئیات بعضی از فعالیت‌های مالی نیاز است. چنین اطلاعاتی را نمی‌توان به‌سادگی از دفتر کل استخراج کرد و درنتیجه از دفاتری استفاده می‌شود که جنبه کمکی و فرعی دارند و دفتر معین نام دارند. درواقع برای نگهداری حساب‌های جزء یک حساب کل، از دفتر معین استفاده می‌شود.

دفتر معین معمولاً از روی سند حسابداری نوشته می‌شود؛ به همین دلیل در سند حسابداری ستونی برای مبلغ معین و ستونی برای عطف معین در نظر گرفته می‌شود. عطف معین به صفحه‌ای از دفتر معین که رویداد مالی به آن منتقل می‌شود، اشاره دارد. برای آشنایی با نحوه ثبت سند و ارتباط آن با دفاتر قانونی، مقاله‌های دفاتر قانونی حسابداری؛ راهنمای جامع و سند افتتاحیه چیست؟ را مطالعه کنید.

ورودی‌های دفتر معین می‌تواند حساب‌هایی مانند پول نقد، حساب‌های دریافتنی و پرداختنی، سرمایه‌گذاری‌ها، موجودی کالا، هزینه‌های تعهدی و سپرده‌های مشتری باشد. دفتر معین منبعی متمرکز برای جمع‌آوری تمام داده‌های حساب از زیرمجموعه‌های مختلف فراهم می‌کند. بعضی از حساب‌های دفتر معین سوابق خلاصه‌ای هستند که از آن‌ها با عنوان حساب‌های کنترل یاد می‌شود؛ در این حالت تمام جزئیات خلاصه مبالغ پشتیبانی‌شده توسط حساب‌های کنترل، در یک دفتر فرعی در دسترس است (برای مقایسه با ابزار دیگر کنترل مانده‌ها، مقاله تراز آزمایشی چیست؟ را ببینید).

شمای کلی و نحوه تحریر دفتر معین تقریباً مشابه دفتر کل است. در دفتر کل، تاریخ و مقدار هر معامله تجاری بر اساس نوع آن نوشته می‌شود، درحالی‌که دفتر معین این اطلاعات را به حساب‌های خاصی تقسیم می‌کند و امکان مشاهده تمام معاملات با جزئیات را فراهم می‌کند.

برای تحریر دفتر معین:

  1. ابتدا برای هر حساب یک صفحه در دفتر معین ایجاد می‌شود.
  2. در هر صفحه ستون‌هایی برای تاریخ، شماره و توضیحات ایجاد می‌شود.
  3. در پایان سه ستون بدهکار، بستانکار و مانده نیز اضافه می‌شود.

در دفتر معین، بدهکار به پولی گفته می‌شود که دریافت می‌شود، بستانکار به پولی که پرداخت شده اشاره دارد و مانده تفاوت بدهکار و بستانکار است.

اهمیت و کاربرد حساب معین

حساب معین با هدف منسجم‌تر کردن اطلاعات مالی تعریف شده است. این حساب جزئیات دقیقی از تراکنش‌های مالی را ارائه می‌دهد و گزارش‌گیری مالی صحیح، تحلیل وضعیت مالی و شناسایی نقاط قوت و ضعف سازمان را آسان می‌کند. برخی از مهم‌ترین کاربردهای آن عبارت‌اند از:

  • کنترل دقیق‌تر هزینه‌ها و صرفه‌جویی در منابع
  • مدیریت بهتر نقدینگی و پیگیری سریع دریافت‌ها و پرداخت‌ها
  • شناسایی سریع‌تر اشتباهات ثبت (از طریق کنترل ماهیت حساب)
  • فراهم‌کردن مبنایی دقیق برای تهیه ترازنامه، صورت سود و زیان و سایر صورت‌های مالی
  • کمک به مدیران برای تصمیم‌گیری‌های دقیق‌تر با خطای کمتر

تعریف حساب کل و حساب تفصیلی و تفاوت آن‌ها با حساب معین

حساب کل کلی‌ترین سطح طبقه‌بندی حساب‌ها است و به دو نوع حساب‌های دائم و موقت دسته‌بندی می‌شود. در سطح بعدی حساب معین قرار دارد که تعریف آن در ابتدای مقاله ارائه شد. برای تمام حساب‌های کل، حساب معین وجود دارد و درواقع حساب معین به واضح‌کردن حساب کل می‌پردازد. حساب‌های معین نیز می‌توانند جزئی‌تر گزارش شوند و با نام حساب تفصیلی شناخته شوند.

جدول زیر تفاوت این سه سطح را خلاصه می‌کند:

سطحتعریفمثال
حساب کلکلی‌ترین سطح طبقه‌بندی، مناسب گزارش‌های برون‌سازمانیحساب‌های دریافتنی
حساب معینریز حساب هر حساب کل، مناسب گزارش‌های درون‌سازمانیدریافتنی‌های تجاری
حساب تفصیلیجزئی‌ترین سطح، معمولاً فقط در نرم‌افزار حسابدارینام هر مشتری به‌طور جداگانه

در حسابداری دستی معمولاً تا سطح حساب معین کافی است، اما در حسابداری با نرم‌افزار، سطح تفصیلی نیز موردنیاز است. حساب‌هایی مانند موجودی کالا با توجه به تنوع اقلام ممکن است تا چند سطح دیگر نیز ریز شوند که به آن‌ها تفصیلی نوع ۱، تفصیلی نوع ۲، تفصیلی نوع ۳ و… گفته می‌شود.

نکته قابل‌توجه این است که همه حساب‌های کل دارای معین هستند؛ حتی اگر یک حساب کل به‌خودی‌خود واضح باشد، همان حساب، معین خودش محسوب می‌شود.

تعریف حساب کل و حساب تفصیلی و تفاوت آن‌ها با حساب معین

حساب کل کلی‌ترین طبقه‌بندی حساب‌ها است و به دو نوع حساب‌های دائم و موقت دسته‌بندی می‌شود. در سطح بعدی حساب‌ معین قرار دارد که تعریف آن در ابتدای مقاله ارائه شد. برای تمام حساب‌های کل حساب معین وجود دارد و درواقع حساب معین به واضح کردن حساب کل می‌پردازد. حساب‌های معین نیز می‌توانند جزئی‌تر گزارش شوند و با نام حساب تفضیلی شناخته شوند.

در حسابداری دستی تا سطح حساب معین نیاز است، اما در حسابداری با نرم‌افزار سطح تفصیلی نیز موردنیاز است. حساب‌هایی مانند موجودی کالا با توجه به تنوع اقلام ممکن است تا ده سطح دیگر نیز ریز شود که به آن تفصیلی نوع ۱، تفصیلی نوع ۲، تفصیلی نوع ۳ و… گفته می‌شود.

نکته قابل توجه این است که همه حساب‌های کل دارای معین هستند. حتی اگر یک حساب کل به خودی خود واضح بود، خود آن حساب معین خودش می‌شود.

سخن پایانی

تمام مدیران به ابزاری قدرتمند نیاز دارند تا تا بتوانند سازمان را به بهترین شکل مدیریت کنند. استفاده از حساب معین در کنار استفاده از یک نرم افزار حسابداری خوب می‌تواند برای مدیریت بهتر راهگشا باشد. در این مقاله تلاش کردیم حساب معین، ویژگی‌ها و انواع آن را به‌طور مبسوط توضیح دهیم تا بتوان از این حساب متناسب با شرایط سازمان در جهت بهبود کارایی حسابداری سازمان استفاده کرد.

سؤالات متداول

حساب معین چیست و چه کاربردی دارد؟

حساب معین، ریز حساب هر حساب کل است که برای گزارش‌دهی درون‌سازمانی و ارائه جزئیات دقیق‌تر به مدیران و کارکنان مالی تهیه می‌شود.

آیا می‌توان از حساب معین برای گزارش‌های برون‌سازمانی استفاده کرد؟

معمولاً خیر؛ حساب معین برای گزارش‌های درون‌سازمانی طراحی شده و جزئیات آن برای مخاطبان خارج از سازمان (مانند اداره مالیات یا سهامداران) لازم نیست؛ برای آن‌ها همان اطلاعات در سطح حساب کل ارائه می‌شود.

سه (یا چهار) سطح اصلی حساب‌ها در نرم‌افزار حسابداری کدامند؟

سطح‌بندی رایج شامل گروه حساب، حساب کل، حساب معین و حساب تفصیلی است؛ اما اگر منظور سه سطح اصلی باشد، این سه سطح عبارت‌اند از: حساب کل، حساب معین و حساب تفصیلی.

گزارش درون‌سازمانی و گزارش برون‌سازمانی چیست؟

گزارش برون‌سازمانی به افراد خارج از سازمان مانند اداره مالیات، بیمه و سهامداران ارائه می‌شود و گزارش درون‌سازمانی به مدیران و افراد داخل سازمان.

ورودی دفتر معین چیست؟

ورودی‌های دفتر معین می‌تواند حساب‌هایی مانند پول نقد، حساب‌های دریافتنی و پرداختنی، سرمایه‌گذاری‌ها، موجودی کالا، هزینه‌های تعهدی و سپرده‌های مشتری باشد.

آیا ممکن است یک حساب کل، حساب معین نداشته باشد؟

خیر؛ همه حساب‌های کل دارای معین هستند. حتی اگر یک حساب کل به‌خودی‌خود واضح باشد، همان حساب، معین خودش محسوب می‌شود.

در حسابداری دو نوع گزارش وجود دارد: گزارش برون‌سازمانی که همان‌طور که از نامش پیداست به افراد خارج از سازمان مانند اداره مالیات، بیمه، سهامداران و… ارائه می‌شود و گزارش درون‌سازمانیکه به مدیران سازمان و افراد داخل سازمان ارائه می‌شود.

  • ورودی دفتر معین چیست؟

ورودی‌های دفتر معین می‌تواند حساب‌هایی مانند پول نقد‌، حساب‌های دریافتنی‌ و پرداختنی، سرمایه‌گذاری‌ها‌، موجودی کالا‌، هزینه‌های تعهدی و سپرده‌های مشتری باشد.

  • در دفتر معین بدهکار، بستانکار و مانده به چه چیز اشاره دارند؟

در دفتر معین بدهکار به پولی گفته می‌شود که دریافت می‌شود، بستانکار به پولی که پرداخت‌شده اشاره دارد و مانده تفاوت بدهکار و بستانکار است.

  • بدهی جاری و بلندمدت چیست؟

بدهی زمانی جاری محسوب می‌شود که در طول یک سال پرداخت شود و اگر پرداخت بدهی بیش از یک سال طول بکشد بلند مدت محسوب می‌شود.

  • آیا ممکن است یک حساب کل حساب معین نداشته‌باشد؟

همه حساب‌های کل دارای معین هستند. حتی اگر یک حساب کل به خودی خود واضح بود، خود آن حساب معین خودش می‌شود.